خجسته سالروز ميلاد ثامن الحجج امام على بن موسى الرضا «عليهما السلام»
 بر عاشقان ولايت مبارك

شكست و دور و برش را خدا گرفت
نقاره مي‌زنند، مريضى شفا گرفت
ديدى كه سنگ در دل آيينه آب شد
ديدى كه آب حاجت آيينه را گرفت

خانه دوست اينجاست...
لحظه ارادت نزديك است ...
دم نقاره‌زن در گلو ، عقربه‌ها در راه ، ما منتظر.
چشمان منتظرمان به راه آمدنش، دلهاى زنگار گرفته‌مان صيقل يافته صفاى قدوم مقدسش.
خدام دست به سينه، در و ديوار حرم گل آذين، فاصله عرش آسمان تا فرش زمين عطرآگين تا قدمگاه گام‌هاى مولود پاك و مطهر نجمه باشد تا هشتمين گوهر درياى هستى از دامن اين بانو، جهانيان را به ذات و اقدس الهى گواه دهد.
سحرگاه ميلاد است ، نقاره زن‌ها مي‌دمند در صور خود، نه از براى شفاى مومنى ، بلكه براى ميلاد شافى و راضى و رضا(ع).
او رضاست، نه در نام كه در ذات نيز رضاست، رضا به حكم الهى ، رضا به آنچه كه پروردگارش مقدر نموده و رضا به حضور در قتلگاه.
و اينگونه شد كه رضاى پروردگار او در حضور رضا در مرو قرارگرفت جايگاهى كه امروز بهانه‌اى براى حضور ميليون‌ها زائر كوى عشق است.
آنگاه كه دل راه نمي‌دهد، روح خسته و پر تلاطم است، چشم دو دو مي‌زند از نامردي‌ها و نامردمي‌ها و دست، به كارى نمي‌رود، بهانه او به دل راه مي‌يابد، روح سركش را رام كرده و چشمان بي‌فروغ را سو مي‌بخشد.